អាមេរិក ប្រើការចរចាដោយលើយកចំណុចចាស់ៗ ស្របពេលអុីរ៉ង់បានដើរទៅមុខហួសពីនេះ

យោងតាមការវិភាគរបស់លោក Ross Harrison និងលោក Hassan Ahmadian នៅក្នុងកិច្ចពិភាក្សាថ្មីៗ នេះ ស្តីពីយុទ្ធសាស្ត្ររបស់សហរដ្ឋអាមេរិកចំពោះអុីរ៉ង់ បានលើកឡើងនូវចំណុចគន្លឹះដែលថា ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនកំពុងដើរថយក្រោយពីតថភាពជាក់ស្តែង។

 
អាមេរិក ប្រើការចរចាដោយលើយកចំណុចចាស់ៗ ស្របពេលអុីរ៉ង់បានដើរទៅមុខហួសពីនេះ

សេចក្តីសង្ខេបនៃទស្សនៈរបស់ពួកគាត់ជាភាសាខ្មែរ៖
១. ការចរចាដោយប្រើចំណុចចាស់ៗ (Negotiating with Old Talking Points)
អ្នកវិភាគទាំងពីរយល់ឃើញថា សហរដ្ឋអាមេរិកនៅតែបន្តប្រើប្រាស់ក្របខណ្ឌគោលនយោបាយតាំងពីឆ្នាំ ២០១៥ (សម័យកិច្ចព្រមព្រៀង JCPOA) ដែលផ្តោតលើការទប់ស្កាត់អាវុធនុយក្លេអ៊ែរជាថ្នូរនឹងការលើកលែងទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ច។ អាមេរិកនៅតែគិតថា អ៊ីរ៉ង់ត្រូវការ សេដ្ឋកិច្ចលោកខាងលិចខ្លាំងបំផុត ទើបប្រើសម្ពាធទណ្ឌកម្មដើម្បីបង្ខំឱ្យអ៊ីរ៉ង់មកតុចរចា។
២. អ៊ីរ៉ង់បានដើរទៅមុខហួសពីនេះ (Iran Has Moved On)
ផ្ទុយទៅវិញ លោក Harrison និងលោក Ahmadian ជម្រុញឱ្យមើលឃើញថា អ៊ីរ៉ង់បានផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រស្នូលរបស់ខ្លួនរួចទៅហើយ៖
•ការងាកទៅរកទិសខាងកើត : អ៊ីរ៉ង់លែងសង្ឃឹមលើការផ្សះផ្សាជាមួយលោកខាងលិចទៀតហើយ ប៉ុន្តែបានពង្រឹងសម្ព័ន្ធភាពយុទ្ធសាស្ត្រជាមួយរុស្ស៊ី និងចិនយ៉ាងស៊ីជម្រៅ តាមរយៈសមាជិកភាពក្នុង SCO និង BRICS។
•សេដ្ឋកិច្ចធន់ (Resistance Economy): អ៊ីរ៉ង់បានរៀនរស់ជាមួយទណ្ឌកម្ម និងបង្កើតប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលមិនពឹងផ្អែកលើដុល្លារអាមេរិក ដែលធ្វើឱ្យចំណុចចរចារបស់អាមេរិកបាត់បង់ឥទ្ធិពល។
•ឥទ្ធិពលតំបន់ដែលមិនអាចដកថយបាន: អ៊ីរ៉ង់បានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងនយោបាយតំបន់ អ៊ីរ៉ាក់ ស៊ីរី លីបង់ យេម៉ែនដែលវាមិនមែនគ្រាន់តែជាកងទ័ពស្រមោលដែលអាចយកមកដូរក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងបាននោះទេ។
៣. គម្លាតនៃយុទ្ធសាស្ត្រ (Strategic Lag)
លោក Ross Harrison បញ្ជាក់ថា ខណៈដែលអាមេរិកព្យាយាមដោះស្រាយបញ្ហាអ៊ីរ៉ង់ក្នុងនាមជា "ប្រទេសដែលបង្កចលាចល" អ៊ីរ៉ង់បានកំណត់ខ្លួនឯងថាជា "មហាអំណាចតំបន់" រួចជាស្រេច។ ការដែលអាមេរិកមិនព្រមទទួលស្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរឋានៈរបស់អ៊ីរ៉ង់ក្នុងតំបន់ គឺជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យរាល់ការចរចាតែងតែជួបភាពទាល់ច្រក៕

Trump extends pause on striking Iran's energy plants by 10 days

ប្រភព៖ CNA